SU ÜSTÜNE YAZITLAR

Herhalde üç hafta kadar oldu bir þeyler yazmayalý, þiir veya siyasi eleþtiri. Epeyce birikmiþ söyleyeceklerim. Tabii Türkiye’de yaþayýnca insan her gün ayrý bir mevzu hakkýnda yazmak vazife oluyor yazmayý ve eleþtiriyi seven insanýn üstüne. Nereden baþlayacaðýma da pek emin deðilim lafý o yüzden dolandýrýp duruyorum, nasýlsa sayfa benim sayfam. Gazetede yazmamanýn en güzel yaný bu iþte, yazacak bir þeyin yoksa da yazmayýveriyorsun, kimse sana hesap sormuyor.

Öncelikle Genç Sivillerden baþlamak istiyorum. Zeka ve espri anlayýþý yüksek olan eylemlerini sürekli takip ediyorum. Onlarla ayný þeyleri henüz paylaþabilmiþ deðilim ama ayný þeyleri düþündüðümü görmek benim için ayrý bir keyif. Umarým yakýnda bunu da baþarýrým.

Genç Siviller “70 Milyon Adým” sloganý ile çýktýklarý yola Taksim’den baþladýlar ve karþýlýðýný Malatya’da buldular. Eminim ki siyasi arenada bireysel ve toplumsal özgürlükler konusunda ki açýklamalar ve rahatlatýcý itiraf ve iç dökmelerden sonra adýmlarýn sayýsý hýzla yükselecektir. Bir daha ki yürüyüþte muhakkak yerimi alacaðým. Söz.

Pek tabii ki bu yürüyüþün bir anlamý vardý. Taraf gazetesinin müthiþ habercilik baþarýsý ile ortaya çýkan “Lahika-1” bu yürüyüþün içeriðine öyle bir anlam kattý ki… Genelkurmay içinde birilerinin hazýrladýðý bu evraký pek tabii ki henüz sahiplenen yok. Evrakýn içeriðini zaten herkes tartýþtý burada yinelemeye gerek yok ama aklýma takýlan bir soru var. Genelkurmay evrak için yok d(iy)emiyor, sadece komuta katýnýn böyle bir yazýyý onaylamadýðýný yani bunun bir alt çalýþma olduðunu üst kata henüz servis edilmediðini dolayýsý ile planlanan, planlanacak bir çalýþma olmadýðýný belirtiyor (ki inandýrýcý deðil). Her þey iyi güzelde bu çalýþmayý kimin yaptýðýný söylemiyor.

“Çalýþma bize gelmedi hala altta.” deniliyor ama “Alt”ta kalanýn ismi verilmiyor. Büyük bir ihtimalle henüz altta kalýp da caný çýkacak bir rütbelisever bulunamadý. Pekala Daðlýca baskýný için içerden evrak sýzdýran hain(!) nasýl bulunuldu ve cezasý kesildi?

Bütün hafta bunu konuþurken Taraf gazetesi bir bomba daha patlattý ve dedi ki “Daðlýca Baskýnýndan saðýr sultanýn haberi var.” Genelkurmay hemen açýklama yaptý. “Haberimiz var, gerekli önlemleri aldýk.” Benim merak ettiðim soruyu ertesi gün Taraf sordu zaten, “Bu nasýl önlem?” Asker sayýsý azaltýlýyor, bütün komutanlar izinli, helikopter yok, elektrikler kesik ama daðý (tabiri caizse) “kabak” gibi aydýnlatýyoruz, el bombasý yok, bombaatar yok, gazi var, þehit var, kaçýrýlanlar var ve önlem (!) var. Acaba bu önlemin ortaya çýkmamasý için mi kaçýrýlan erler sorgulanýyor diye de aklýmda baþka bir soru var. Aklýmda bir soru daha var ama, inþallah ben yanýlýyorumdur!!!

Bu hangi siyasetin bir parçasýdýr? Bu soruyu Genelkurmay açýkça cevaplamalýdýr. Dokuz gün önceden alýnan bilgiler ýþýðýnda önlem almasý gerekenler aksini yapmýþsa bunun suçu kimdedir, cezasý kime kesilecektir? Yapýlan haberlere “menfur” diyenler bu saldýrýda aciz kalanlara, önlem almayanlara ne söyleyecek, o saldýrýda ölenlerin ailesine ne söyleyecek?

Þu saat itibari ile artýk (en azýndan benim için) geri dönülmez yola girmiþ bulunuyoruz. Artýk askeriyede eleþtirilmeye alýþmak durumunda. Genç subaylar rahatsýzlýða alýþmak durumunda. Onlarda anlamak zorunda ki kartlaþtýklarý zaman iþler onlarýn istedikleri þekilde yürümeyecek.

Adým adým demokrasiye doðru ilerlerken Ufuk Uras meclise “Sarýkýz” ve “Ayýþýðý” darbelerini ve dolayýsý ile Nokta dergisinde yayýnlanan günlükleri taþýyor. Umarým Akp’li vekiller bu sefer Erdoðan’ýn sistemle uzlaþma modeline uymazlar. Zaten baþlarýna ne geldiyse bu yüzden geldi.

Þimdi o yüzden “Ergenekon” seferleri düzenleyip duruyorlar. Gemiye bu seferde Ankara ayaðýndaki yolcular binmeye baþladý. Umarým bir netice çýkarýlýr.

Hayýrlýsý olsun, ömrümüzün kýsmetinde Euro 2008’i görmeye de yer varmýþ. Ýlk maçýmýzýn sonucu ne olacak bilmiyorum açýkçasý ama niyeyse içimde bir karamsarlýk söz konusu. Kadro açýklanýnca yapýlan spekülasyonlar ve devamýnda ki ayrýlýþlarýn ardýndan gelen can sýkýcý tahminler ve hazýrlýk maçlarýnda ki kötü oyun belki böyle hissetmemi saðlýyor.

Esasýnda biraz da daha önceki tecrübelerimden süzülen bazý küçük bilgi kýrýntýlarý dikkatli olmamý söylüyor. Þöyle ki; her vatan evladý Türk gibi fazla gaza gelince mangalda ki külleri havaya savurmakta üstümüze yoktur fakat sahaya çýktýðýmýz zaman bir bakarýz ki koskoca aslan, kedi olmuþ titriyor. Rakibinden korktuðu veya rakibi üstün olduðu için deðil bu korkusu, bizim aslanýn korkusu suda kendi yansýmasýný gördüðünden, daðdan akseden kendi sesinden korktuðundandýr. Kendi kendimizi aþýrý motive ediyoruz ve sonra da basitçe hatalar yapýyoruz. Örnek Ýsviçre, Slovenya ve Slovakya maçlarý. Bu tip kritik maçlarda sanki daha önce hiç tecrübemiz yokmuþ gibi davranýyoruz.

Aklýma takýlan daha önemli ve görmezden gelinen þey þudur, takým elemanlarýnýn hepsi reklamlarda boy gösteriyor. Hepsi birer reklam yýldýzý oldular hem de ailece. Diðer önemli turnuvalar öncesini hatýrlýyorum da çýt çýkarmazlardý. Sponsorlarýn yaptýðý en büyük kötülük bu reklamlar herhalde, bence federasyon bu duruma sýnýrlama getirmeli yoksa motive olmasýný gerektirecek bir destek de bulamayacaklar.

Ýþin bir de Terim yaný var. Terim iþi gücü býraktý medyadan kendisini eleþtirenleri eleþtiriyor. Eski Terim eleþtirisini turnuva sonuna saklardý. Bu Ýtalyan sabýrsýzlýðý nereden geldi ki bu adama? Orhan Pamuk’la bile karþýlýklý atýþýyorlar. Orhan Pamuk’un maç seyrettiðinden bile þüpheliyim açýkçasý ama yapmýþ bir açýklama iþte. “Çok milliyetçi buluyorum demiþ.” Hem de bizim milli takým için. Ýçinde bir Brezilya asýllý Ýstanbullu olan milli takým için, için de asker kaçaðý bulunduran milli takým için söylemiþ bunu, hayret.

Neyse umarým iyi oynarýz ve umarým Ýngiltere’nin en formsuz ve kadro dýþý kalan oyuncusunun kaptaný olduðu takýmýmýz da gidenleri aramayýz. Pek tabii ki þunu kabul ediyorum, futbolda demokrasi yoktur. Týpký parti içi demokrasi olamayacaðý gibi, bir futbol takýmýnda da kadro oluþturulurken kýdem, hak ve hukuk bekleyemezsiniz zira takým teknik direktörün oyun malzemesidir ve bu malzemeye istediði þekilde yön, þekil vermekle sorumludur. Takýmý teknik direktör yapar ve onun sorumluluðunu da alýr. Siyasi partilerde de böyledir o yüzden ben Deniz Baykal’a bu konuda fazla suç bulamam.

Nihayetinde Baykal’da çalýþmak istediði ekibi kendisi belirliyor ve ekibine sahip çýkýyor. Ýçinde iyisi de olur kötüsü de, formunda olaný da olur olmayaný da, cep telefonu kullanmasýný bilen de olur bilmeyeni de… Bu konu hakkýnda o kadar çok konuþuldu ki kendimi imtina etmek istiyorum açýkçasý, hem hepimiz biliyoruz ki Chp’de ki malzeme bu kadar. Bu potansiyelin üstüne çýkmalarý imkânsýz ve bu yüzden de Chp sittin sene iktidar yüzü göremeyecek.

Ergene-o-koncu Oktay Yýldýrým duruþma sýrasýnda Atatürk'e hakaret etmiþ.

Ýlginç. Benim bildiðim bu þahýs bir astsubaydý. Bir askerin Atatürk'e küfür ettiði ne görülmüþ ne de duyulmuþ bir þeydir.

Acaba bunun sebebi Akp'yi buradan vurmak olabilir mi? Küçük bir adým belki ama..?

Danýþtay saldýrýnýn sonucunda olay türbana baðlandý ya bir de buradan vuralým dediler herhalde.

Herkesin derdi baþka, herkesin derdi ortak esasýnda ama Nýrvana’ya ulaþým yolu da baþka. Nihayetinde herkes para için yaþamaya baþladý, içinde bulunduðumuz yüzyýl bunu gerektiriyor. Yaþadýðýn süre boyunca da bir þeylerden keyif alabiliyorsan adýna “hayat” diyorsun iþte. Gerçi keyif almak da kiþiye göre deðiþir hani. Kimi Papermoon’da Ýtalyan yemeði yiyerek ve Amerikan þarabý içerek,  kimi maç seyrederek, kimi Define’de döner yiyerek keyif alýr hayattan. Kimi benim gibi yazý yazmaktan hoþlanýr, kimi yazýyý meslek edinmiþtir böyle para kazanýr, kimi ise muhtýra yazar hava kazanýr.

Hava deyip geçmeyin önceleri çok þey katar insana, þöyle bir duruþun deðiþir, bakýþýn deðiþir, elbisenin altýndan “Hulk” fýrlayacakmýþ gibi bir izlenim býrakýrsýn yolda yürürken, belki üç-beþ bir þeyler de damlar Ayvalýk’ta ki tatilini uzatýrsýn. (Ben de özledim ya Cunda’yý neyse.)

Muhtýra yazmanýn havasý bir baþkadýr. Bir anda Kaf daðýnýn tepesine yerleþtiriverirler adamý neler olduðunu sen bile anlayamazsýn. Nasýl ve ne zaman yazdýðýn önemli deðildir, önemli olan yazmýþ olmandýr, ve bunu “Tutmayýn beni kardeþim” edasý ile yapabilirsen ne mutlu sana, sen gerçekten bir muhtýra yazarýsýn demektir.

Ha bu iþin bir de sonrasý vardýr tabi yani içine hava girmiþ olan her insan gibi bir þekilde o hava seni içerde sýkýþtýrýr ki amiyane tabirle buna gaz (!) denir ve öyle kolay kolay çýkmaz. Çýktýðý zaman da sessiz çýkmaz. Hani derler ya “Bu iþin kokusu yakýnda çýkar.” diye, iþte o koku bu kokudur.

Ey insan evladý, her türlü ahval ve þeraitte dahi hayattan keyif almak istiyorsan bu duruma aldýrýþ etmeyeceksin. Senin harcýn deðil bu iþler. Sen bir vatandaþ Rýza’sýn onlar ise Yurttaþ Cane, öyle deðil mi sayýn bir kýsým medya? Senin neyine ülkeyi yönetmeye kalkmak vatandaþ, tamam böyle bir fantezin olabilir nihayetinde sende bir insan evladýsýn ama haddini bil caným, o kadar da deðil.

Sen kim oluyorsun da benim ayrýcalýklarýmý kýsýtlamak pardon cumhuriyet deðerlerini yýkmak adýna sivil anayasa istiyorsun?  Ýstemek bir kenara nasýl cüret edebiliyorsun da yazabiliyorsun? Doðru söyle yoksa bir yerlerden sana mý iþaret geldi? Yok en son bize iþaret gelmiþti de biz yazmýþtýk. Bak o da çok sivil bir anayasadýr. Nihayetinde halk onaylamýþtýr. Biz de gerektiði zaman demokrasi nedir, nerede kullanýlýr ve kaç doz vurulur biliriz.

Muhtýra yazmak farklý bir iþtir. Öncelikle destek gerektirir, arkanda seni yalnýz býrakmayacak olan bir takým insanlar olmak zorundadýr. En makbulü de arkandan gelen bir postal sesi olmasýdýr. Bu ses seni aþýrý derecede motive eder. Postalýn durumu önemli deðildir, eski bile olsa iþ görür. Onun adý bile yeter bazý kapýlarý açmaya ama sen yine de iþini þansa býrakma ve öyle bir yaz ki borsa düþsün, döviz çýksýn, birikimlerimiz artsýn yani ne kadar birikimli olduðunu da belli et yazýnda.

Yalnýz dikkat etmen gereken en önemli nokta þudur, “Hoca Sendromu”. Bir anda ortaya çýkarsýn, ardýna bakarsýn ki hiç kimse kalmamýþ sana destek veren. Merak etme zamaný gelince bu sendromu herkes gibi sende yaþayacaksýn, metin ol!

Mamafih senin bundan sonra hayattan keyif alamayacaðýnýn garantisi de yine bu muhtýralardýr. Muhtýra, yazýlana anýnda etki eder, onu sancýlý gecelere doðru iter. Okuyanda uykusuzluk baþ gösterir, mide kramplarý ve ani sinir krizleri ve buna dayalý olarak orta ölçekli þiddet gösterileri kaçýnýlmazdýr ama bünye bir süre sonra duruma karþý baðýþýklýk kazanýr.

Muhtýra, yazaný ise kendisine esir eder. Sigara gibidir muhtýra denilen kaðýt parçasý. Ýlk içtiðin sigaranýn tadý gibi her yazýnda onu ararsýn ama nafile, bulamazsýn. Sigara gibidir yani öldürmez süründürür, ölümün ise yýllar sonra gerçekleþir ve giderayak vicdanýný rahatlatmak için gazetelerde boy boy röportajlarýn okunur. Daha öncekiler de ayný davranýþlarý sergilemiþlerdi.